Dag Van De Leraar

“Er zijn maar weinig mensen die de macht hebben om de jeugd van tegenwoordig op te voeden. Je doet het best goed”

5 oktober is vanaf 1994 door de United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (Unesco) uitgeroepen tot dag van de leerkracht. Dit is een bijzondere dag, namelijk een dag waar alle leraren en docenten over de hele wereld in het zonnetje gezet worden.

Gebroken krijt organiseert een avond om getuige te zijn van de verhalen van de gevluchte leraren in Nederland. Om hun hartverscheurende reis te horen, nodigen we je graag uit.

Datum: 9 September 2021                   Tijd: 19:00 – 21:00          Locataie: Sara Burgerhartstraat 1, 1055 KV Amsterdam

    Please check any of the messenger app

    Do you want to be informed of our activities with an email?












    Persbericht: Mensenrechtendag met thema #RecoverBetter, #StandUp4HumanRights

    De voorstanders van de mensenrechten zijn het erover eens dat de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens tweeënzeventig jaar na de uitvaardiging ervan nog steeds meer een droom is dan de werkelijkheid. Overal ter wereld zijn er schendingen. Met inbegrip van de meest ontwikkelde en democratische landen. Human Rights Watch publiceert haar rapport voor 2020; het omvat Australië, Canada en de Verenigde Staten.[1]

    Artikel 1 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens

    Alle mensen worden vrij en gelijk in waardigheid en rechten geboren.[2]

    Volgens de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens hebben alle mensen recht op toegang tot onderwijs, gezondheidszorg, economische kansen en een fatsoenlijke levensstandaard. Dat gaat niet alleen over onze toekomst, maar ook over de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen.

    De inspanningen van staatsregeringen, mensenrechtenorganisaties en mensenrechtenactivisten zijn niet voldoende om de schending van de mensenrechten te bestrijden. We moedigen alle belanghebbenden aan om zich te concentreren op artikel 26 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

    (1) Iedereen heeft recht op onderwijs. Het onderwijs is vrij, in ieder geval in de elementaire en fundamentele stadia. Het basisonderwijs is verplicht.

    (2) Het onderwijs is gericht op de volledige ontwikkeling van de menselijke persoonlijkheid en de versterking van de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden. Het bevordert het begrip, de verdraagzaamheid en de vriendschap tussen alle naties, rassen of religieuze groepen en bevordert de activiteiten van de Verenigde Naties voor de handhaving van de vrede.[3]

    Het belangrijkste probleem van de mensheid is het gebrek aan goed onderwijs.  Onderwijs blijft een ontoegankelijk recht voor miljoenen kinderen over de hele wereld. Meer dan 72 miljoen kinderen in de leeftijd van het basisonderwijs gaan niet naar school en 759 miljoen volwassenen zijn analfabeet. Zij hebben niet het bewustzijn dat nodig is om zowel hun levensomstandigheden als die van hun kinderen te verbeteren.[4]  Door het effect van de Covid-19-pandemie hadden ten minste 463 miljoen kinderen wereldwijd geen toegang tot onderwijs op afstand toen COVID-19 hun scholen afsloot.[5]

    Het licht van het onderwijs kan ons helpen het kwaad uit de samenleving te elimineren en goede gedachten te introduceren. We willen alle belanghebbenden en de aandacht van het publiek zo veroveren dat het onderwijs in verschillende delen van de wereld in gevaar is. De aanslagen variëren van het bombarderen van scholen tot het vermoorden van studenten en docenten. Ook verkrachting en seksueel geweld, willekeurige arrestaties en gedwongen rekrutering, aangezet door gewapende groepen, komen voor. Aanvallen op het onderwijs brengen schade toe aan de studenten en leraren, maar ze treffen ook de gemeenschappen, zowel op de korte als op de lange termijn.

    Om er maar een paar van te noemen,

    • Nigeria: 611 Leraren gedood, 910 scholen verwoest in negen jaar in het noordoosten.[6]
    • Meer dan 22.000 studenten en docenten zijn de afgelopen vijf jaar bij aanvallen op het onderwijs gewond geraakt of gedood. [7]
    • Amerika: Sinds 2009 hebben ten minste 177 van de Amerikaanse scholen een schietpartij meegemaakt.[8] Aanvallers doodden 110 studenten en leraren, 246 gewonden.[9]
    • Tussen 2015 en 2019 hebben 93 landen ten minste één aanval op het onderwijs meegemaakt, 19 meer landen dan in de vorige verslagperiode 2013-2017.[10]
    • Jemen en de Democratische Republiek Congo werden bijzonder zwaar getroffen, met 1 500 aanvallen op scholen in elk land, en Afghanistan, Palestina en Syrië kregen allemaal 500 aanvallen te verwerken.[11]
    • Oekraïne: Sinds het begin van het conflict begin 2014 zijn meer dan 750 onderwijsvoorzieningen aan beide zijden van de contactlijn beschadigd of vernield als gevolg van de vijandelijkheden.[12]
    • In Turkije: Volgens de gegevens van de Unie van Onderwijs (Eğitim-Sen) heeft de regering 41.005 opvoeders ontslagen.[13] Daarnaast werden ook zestien privé-universiteiten, waar meer dan 56.000 studenten hoger onderwijs volgden, gesloten, waardoor 5.342 mensen, waaronder 2.465 academici, hun baan kwijtraakten.[14]

    Kinderen en jongeren zijn stille slachtoffers van wereldwijde bureaucratieën, waarvan de creatieve statistieken en de ontwijkende woordenschat verhullen dat ze er niet in slagen om de gedane beloften in werkelijkheid om te zetten. De wet, die het onderwijs verplicht stelt om vrij en verplicht te zijn, is terzijde geschoven.  Mensen in opkomende landen worden gedwongen om tot een derde van hun jaarlijks inkomen te betalen om een kind op school te houden. Erger nog, kinderen moeten werken, zelfs op school, om de kosten van hun basisonderwijs te betalen.[15]

    Als Broken Chalk, met de gerenommeerde gemeenschap en de persleden, blijven we de rechten op onderwijs opeisen via de nationale en internationale rechterlijke macht. We willen de aandacht van regeringen, belanghebbenden, niet-gouvernementele organisaties en mensenrechtenactivisten vestigen op de strijd tegen de mensenrechtenschendingen waarmee opvoeders worden geconfronteerd.

    We willen met deze grote Mensenrechtendagen het tijdperk van het hele individu tegen de Schendingen van de Mensenrechten in stand houden.

     

    Broken Chalk kondigt het met respect aan aan het publiek.

     

    Getekend door

    Broeken Chalk

     

    Persbericht: Mensenrechtendag met thema PDF

    [1] https://www.hrw.org/sites/default/files/world_report_download/hrw_world_report_2020_0.pdf

    [2] https://www.un.org/en/universal-declaration-human-rights/

    [3] https://www.un.org/en/universal-declaration-human-rights/

    [4] https://www.humanium.org/en/right-to-education/

    [5] https://www.unicef.org/press-releases/covid-19-least-third-worlds-schoolchildren-unable-access-remote-learning-during

    [6] https://allafrica.com/stories/202009090067.html

    [7] https://www.telegraph.co.uk/global-health/science-and-disease/22000-students-teachers-harmed-killed-attacks-education-last/

    [8] https://storymaps.arcgis.com/stories/3dbf6b680fc84036a3503159a96d50f2

    [9] https://edition.cnn.com/interactive/2019/07/us/ten-years-of-school-shootings-trnd/

    [10] https://www.telegraph.co.uk/global-health/science-and-disease/22000-students-teachers-harmed-killed-attacks-education-last/

    [11] https://www.telegraph.co.uk/global-health/science-and-disease/22000-students-teachers-harmed-killed-attacks-education-last/

    [12] https://www.unicef.org/press-releases/attacks-schools-quadruple-conflict-hit-eastern-ukraine-unicef

    [13] https://stockholmcf.org/turkish-teacher-not-assigned-over-his-alleged-links-to-gulen-movement-killed-in-workplace-accident/

    [14] https://stockholmcf.org/turkey-celebrates-teachers-day-as-tens-of-thousands-of-dismissed-teachers-jobless-or-in-prisons/

    [15] http://www.katarinatomasevski.com/

    De Wereld Dag van de Kinderen

    Vandaag is het 20 november, de wereld dag van de kinderen.

    Vandaag zijn veel van onze kinderen, die alle schoonheden van de wereld in verschillende geografieën verdienen, helaas verstoken van zelfs de meest elementaire mensenrechten.

    Kinderen die worden getroffen door de sfeer die door de oorlog in landen als Jemen en Syrië is ontstaan. Kinderen gedwongen tot culturele assimilatie in de Oeigoerse geografie. Kinderen die lijden aan elementaire voedsel- en gezondheidsproblemen in verschillende landen van Afrika. De gevangene zuigelingen en kinderen met hun gevangen ouders in Turkije. Kinderen die in verschillende landen zijn misbruikt. En in veel andere gebieden zijn er kinderen die verstoken zijn van de meest elementaire mensenrechten.

    In de wereld van vandaag hebben volwassenen de harde levensomstandigheden die ze nauwelijks aankunnen op de zachte schouders van onze kinderen gelegd.

    Wij wensen een wereld waarin ieder pasgeborene de ogen opent voor een wereld waarin zij onder gelijke omstandigheden kunnen leven en waarin zij niet verstoken blijven van de meest elementaire mensenrechten en wij vieren de werelddag van de kinderrechten voor alle kinderen ter wereld.

    Beste kinderen, we zullen vandaag en morgen harder werken dan gisteren om jullie rechten terug te geven die jullie zijn ontnomen.


    Broeken Chalk

    Ik woon met mijn familie. Ik ben erg blij met mijn moeder, vader, broer en zus. In andere delen van de wereld leven sommige kinderen zonder hun familie. Ik wens dat alle kinderen zich herenigen met hun familie.
    Ik hou van mijn school. Daar leer ik heel veel goede dingen. Ik ben erg blij met mijn juffen, meesters en mijn vrienden.
    In andere delen van de wereld hebben sommige kinderen geen kans op onderwijs.
    Ik wens dat alle kinderen goede onderwijs kunnen krijgen.
    Ik kan hier naar de dokter gaan als ik ziek word.
    Maar in andere delen van de wereld krijgen sommige kinderen deze kans niet.
    Ik wens dat alle kinderen deze kans kunnen krijgen.
    Ik krijg gezonde eten en een warme maaltijd van mijn moeder.
    Maar in sommige delen van de wereld krijgen kinderen geen gezond eten.
    Ik wens dat alle kinderen deze warme moeder maaltijd kunnen krijgen.
    Ik kan met mijn speelgoed spelen in mijn vrije tijd. Ik hou van mijn speelgoed.
    Maar niet alle kinderen hebben dit kans in sommige delen van de wereld.
    Ik wens dat alle kinderen met hun eigen speelgoed kunnen spelen.
    Ik heb een mooi speeltuin in de buurt en daar breng ik veel plezierige tijd door met mijn vrienden.
    Maar in sommige delen van de wereld, krijgen kinderen deze gelegenheid niet.
    Ik wens dat alle kinderen in speeltuinen kunnen spelen met hun vrienden.

    Ik houd van de natuur, vogels, bloemen en bomen. En ik kan wandelen, rennen en genieten van de natuur.
    In sommige delen van de wereld hebben kinderen niet de gelegenheid om van de natuur te genieten.
    Ik wens dat alle kinderen kunnen genieten van wandelen en rennen in de natuur.

    WGAD-besluit van de Verenigde Naties over de willekeurige detentie en illegale overdracht van 6 Turkse naties van Kosovo naar Turkije

    Persbericht

    Betreft: WGAD-besluit van de  Verenigde Naties over de willekeurige detentie en illegale overdracht van 6 Turkse naties van Kosovo naar Turkije

    Datum: 18 november 2020

    Bron:https://www.ohchr.org/Documents/Issues/Detention/Opinions/Session88/A_HRC_WGAD_2020_47_Advance_Edited_Version.pdf

     

    Samenvatting

    Tijdens de 88eth  zitting van 24 tot en met 28 augustus 2020 heeft de Werkgroep willekeurige detentie van de Verenigde Naties (WGAD) advies nr. 47/2020  (A/HRC/WGAD/2020/47), het vinden van ernstige mensenrechtenschendingen gepleegd door de autoriteiten van Kosovo en de regering van Turkije tegen  Kahraman Demirez, Mustafa Erdem, Hasan Hüseyin Günakan, Yusuf Karabina, Osman Karakaya en Cihan Özkan. Het advies is in november 2020 gepubliceerd door de werkgroep willekeurige detentie.

     

    In zijn advies, vervat in document A/HRC/WGAD/2020/47, de Werkgroep willekeurige detentie (WGAD) van de Verenigde Naties concludeerde dat de arrestatie, detentie en gedwongen overdracht van Kahraman Demirez, Mustafa Erdem, Hasan Hüseyin Günakan, Yusuf Karabina, Osman Karakaya en Cihan Özkan,  op 29 maart 2018 in Kosovo, willekeurig was en in strijd was met de internationale mensenrechtennormen en -normen.

     

    Wat Kosovobetreft, heeft de werkgroep geoordeeld dat de vrijheidsberoving van de zes Turkse onderdanen in strijd was met artikel 2 (recht op gelijkheid en non-discriminatie); artikel 3 (recht op leven, vrijheid en veiligheid); artikel 8 (recht op een doeltreffend rechtsmiddel), artikel 9 (vrijheid van willekeurige arrestatie en detentie); artikel 10 (recht op een eerlijk proces); en artikel 19 (recht op vrijheid van meningsuiting) van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Daarom  is de vrijheidsberoving van de zes Turkse onderdanen arbitrair en valt het onder de categorieën I, II, III en V van de werkgroep.

     

    Wat Turkije betreft, heeft de werkgroep geoordeeld dat de vrijheidsberoving van zes Turkse onderdanen in strijd was met artikel 2 (recht op gelijkheid en non-discriminatie); artikel 3 (recht op leven, vrijheid en veiligheid); artikel 8 (recht op een doeltreffend rechtsmiddel); artikel 9 (vrijheid van willekeurige aanhouding en detentie); artikel 10 (recht op een eerlijk proces); en artikel 19 (recht op vrijheid van meningsuiting) van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, en  ook artikel  2, leden 1 en 3 [ recht op non-discriminatie en een doeltreffend rechtsmiddel]; artikel 9 (recht op vrijheid en veiligheid); artikel 14 (recht op een eerlijk proces); artikel 19 (recht op vrijheid van meningsuiting); en artikel 26 (recht op gelijkheid voor de wet) van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten. Daarom  is de vrijheidsberoving van de zes Turkse onderdanen arbitrair en valt het onder de categorieën I, II, III en V van de werkgroep.

    In dit verband roept de werkgroep a) de Regering van Turkije op de zes personen onmiddellijk vrijte laten ; enb) de regering van Turkije en de autoriteiten van Kosovo om de slachtoffers een afdwingbaar recht op schadevergoeding en andere schadevergoedingen toe te staan, overeenkomstig het internationaal recht. In de huidige context van de wereldwijde coronavirusziekte (COVID-19) pandemie en de dreiging die deze vormt in detentiecentra, roept de werkgroep de Turkse regering op dringend actie te ondernemen om de onmiddellijke vrijlating van de zes personen te waarborgen.

     

    De werkgroep willekeurige detentie dringt er verder bij de regering van Turkije en de autoriteiten in Kosovo op aan te zorgen voor een volledig en onafhankelijk onderzoek naar de omstandigheden rond de willekeurige vrijheidsberoving van de zes personen en passende maatregelen te nemen tegen degenen die verantwoordelijk zijn voor de schending van  de  rechten van de slachtoffers.

     

    Overeenkomstig punt 33, onder a), van zijn werkmethoden heeft de werkgroep de onderhavige zaak voorgelegd aan de speciale rapporteur inzake de bevordering en bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, terwijl zij het terrorisme bestrijden en verzocht zij de regeringen om het onderhavige advies met alle beschikbare middelen en zo ruim mogelijk te verspreiden.

     

    In de afgelopen drie jaar heeft de werkgroep een aanzienlijke toename vastgesteld van het aantal zaken dat haar is voorgelegd met betrekking tot willekeurige detentie in Turkije.  De werkgroep willekeurige detentie spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over het patroon dat in al deze gevallen is vastgesteld en herinnert de Turkse regering eraan dat onder bepaalde omstandigheden wijdverbreide of systematische vrijheidsberoving of andere ernstige vrijheidsberoving in strijd met de regels van het internationaal recht misdaden tegen de menselijkheid kunnen zijn. reminds the Government of Turkey

     

    Achtergrond

    Op 29 maart 2018,  rond  7:00:00 uur per .m. ,  als onderdeel van een zorgvuldig uitgewerkt plan met verschillende hoge ambtenaren van Kosovo, werden zes politieteams naar twee verschillende steden gestuurd en de heer Demirez, de heer Erdem, de heer Günakan, de heer Karabina, de heer Karakaya en de heer Özkan werden binnen enkele uren na elkaar gearresteerd.

     

    De heer Yusuf Karabina werd op 29 maart 2018 om 8..m gearresteerd toen hij naar de school reed waar hij met enkele familieleden werkte, langs een zeer drukke weg. Een agent opende de deur van de passagier, pakte een lid van de familie van de heer Karabina’s en trok hem uit de auto, terwijl een ander familielid verliet de auto instinctief. Toen Mr Karabina ook de auto verliet, werd hij geboeid en met geweld in een politieauto geduwd, die zich onmiddellijk omdraaide om terug te keren naar Pristina.

     

    Tien (10) politieagenten in twee politieauto’s en een ongemarkeerd voertuig arriveerden op 29 maart 2018 om 08.m in Gjakovë/ Đakovica  en zijn het pand van het Mehmet Akif College binnengedrongen en arresteerden de heer Demirez, de heer Günakan en de heer Özkan. De drie leerkrachten werden geboeid op het schoolplein en direct naar het vliegveld gebracht.

     

    De heer Mustafa Erdem werd gearresteerd door de Kosovaarse politie op de parkeerplaats van het centraal politiebureau in Pristina, toen hij haastte om te informeren naar de arrestatie van vier leraren in zijn hoedanigheid van directeur van de school. Mr. Erdem werd door meerdere politieagenten in een auto geduwd waarin Mr Karabina al werd vastgehouden. Ze werden direct naar het vliegveld gebracht, zonder eerst naar het politiebureau te worden gebracht.

     

    Twee politieagenten arriveerden bij de residentie van De heer Karakaya in Pristina om 9.07 a.m. van Maart 29, 2018 vragend om “Osman de emigrant” en verzocht hem om klaar te maken en met hen te gaan om sommige documenten betreffende de vernieuwing van zijn verblijfsvergunning te ondertekenen. De heer Karakaya nam zijn documenten met hem en organiseerde voor een vriend om hem te ontmoeten op de verblijfsvergunning kantoor om te helpen met vertalingen. Hij vergezelde de twee politieagenten en werd direct naar het vliegveld overgebracht.

     

    De hele operatie werd volledig gepland en uitgevoerd door de Kosovo Intelligence Agency, die het politiegezag had overgenomen en de controle over politiekantoren had overgenomen, wat in strijd is met de nationale en internationale normen voor juridische procedures. Agenten van het agentschap gaven ook orders aan grenscontroleambtenaren op de luchthaven en het was het Agentschap, niet het ministerie van Binnenlandse Zaken, dat de vliegtickets verkreeg en alle logistiek van de overdracht verzorgde.

     

    De heren Demirez, Erdem, Günakan, Karabina, Karakaya en Özkan zijn overgedragen aan de Turkse agenten op Pristina International Airport. De zes personen arriveerden om 9.27 uur op de luchthaven.m, passeerden de grenscontrole en stapten aan boord van een vliegtuig van Birleşik İnşaat Turizm Ticaret Ve Sanayi, een bedrijf gevestigd in Turkije, dat om 10.50 uur opsteedde.m van 29maart2018. De verwarring over de identiteit van de heer Günakan bleef op de luchthaven, omdat hij was aangezien voor een andere Turkse onderdaan wiens naam op het bevel tot verklede verwijdering stond. Günakan’s identiteit werd uiteindelijk vastgesteld, maar de kosovaarse inlichtingendiensten besloten hem toch te deporteren, ook al was er geen bevel tot verwijdering.

     

    Gezien de omvang van de mensenrechtenschendingen tegen de zes personen werd het nationale preventieve mechanisme van  de ombudsman-instelling van Kosovo onmiddellijk in kennis gesteld en een onderzoek ingesteld. De  oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie werd ook aangekondigd op 29 maart 2018, maar werd pas op 28 juni 2018 formeel opgericht, met een mandaat van vier maanden om een rapport op te stellen over de incidenten voor indiening bij de hoofdofficier van justitie van Kosovo voor eventueel verder onderzoek.

     

    In haar verslag concludeerde de ombudsman-instelling van Kosovo dat de autoriteiten door het uitzetten van de zes Turkse burgers de volgende bepalingen van nationaal en internationaal recht hebben geschonden die relevant zijn voor Kosovo: de artikelen 29,  31,  32 van de grondwet van Kosovo; De artikelen 14, 15, 16,  17 betreffende de internationale juridische samenwerking op het gebied van strafzaken; de artikelen 8 en 10 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens; De artikelen 9 en 13 van het Convenant (ICCPR); de artikelen 3, 5 en 6 van het Europees Verdrag tot rechten van de mens; Eenrticle 1, lid 1, van Protocol nr. Artikel 3 van het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing. Daarnaastheefthij, leden van de  Kosovo Parliamentary  Investigative  Commission, verschillende belangrijke spelers in de zaak geïnterviewd en 31 schendingen van de grondrechten vastgesteld.

    Persbericht: Terreuraanslag in Nice

    Als het Broken Chalk Platform veroordelen wij de tragische aanslag in Nice, Frankrijk, ten zeerste. Wij delen het verdriet van de onschuldigen die bij de aanslag om het leven zijn gekomen.

     

    Deze en soortgelijke gebeurtenissen hebben eens te meer aangetoond dat radicale motivaties een ernstige bedreiging vormen voor de mensheid. Het is een feit dat de aanslag in kwestie gericht is op de vrede en de rust van de mensheid.

    Politieagenten lopen voor de kerk Notre Dame voor een mis om hulde te brengen aan de slachtoffers van de mesaanval in Nice. Foto: Eric Gaillard / Reuters

    Het is onaanvaardbaar dat deze en soortgelijke radicaal gemotiveerde groepen hun acties hebben uitgevoerd in naam van de islam.

    Wij zijn van mening dat de negatieve sfeer die door dit trieste incident is ontstaan, alleen kan worden overwonnen met een verstandige houding.

     

    Hoewel vermeld wordt dat alle religies, talen, kleuren en mensen van verschillende nationaliteiten samen kunnen leven met hun verschillen, wereldvrede, tolerantie, liefde en universele menselijke waarden, heeft het terreurincident in Frankrijk ons diep bedroefd.

     

    We hopen dat het gezond verstand en de vrede de wereld van de toekomst zullen domineren, niet de duistere gedachten.

     

    Om het persbericht in PDF te downloaden

    Broken Chalk

    Persbericht: Purge-victim politiechef Kabakçıoğlu dood aangetroffen in een quarantaine cel in een Turkse gevangenis.

    Namens de Broken Chalk-leden legde Broken Chalk-woordvoerder Fatih Ok de Nederlandse verklaring af.

    Op 13 april heeft het Turkse parlement een wet aangenomen die de vervroegde vrijlating van maximaal 90.000 gevangenen mogelijk maakt. Maar veel te veel mensen, waaronder leraren, journalisten, advocaten, politieagenten, militairen, oppositiepolitici en activisten, anderen die geen ander misdrijf hebben begaan dan verbonden te zijn aan groepen die het regime als politieke bedreigingen ziet die achter de tralies worden achtergelaten.[1],[2] Mustafa Kabakçıoğlu, een plaatsvervangend politieagent, behoorde tot de gevangenen die niet werden vrijgelaten. Kabakçıoğlu zat de laatste vier jaar in de gevangenis en werd beschuldigd van het schenken van 5 Turkse Liras (minder dan één euro) aan een liefdadigheidsorganisatie [3].

    Mustafa Kabakçıoğlu werd in een quarantaine cel gezet sinds hij begon te hoesten op 20 augustus. Mustafa Kabakçıoğlu stierf in een eenzame opsluitingscel in de Gümüşhane Gevangenis op 29 augustus 2020, in Turkije[4]. De gevangenbewaarders vonden hem naar verluidt alleen zittend op een witte plastic stoel met zijn hoofd op de rug. De foto’s die na zijn dood uit zijn quarantainecel zijn vrijgegeven, geven een overzicht van de onmenselijke omstandigheden van de gevangenissen in Turkije.[5]

     

     

    In haar pogingen om de mensenrechten te verdedigen, roept Broken Chalk de Turkse autoriteiten op om de zaak met spoed te onderzoeken, om de waarheden achter de dood van Kabakçıoğlu te vinden.

     

    Het Turkse Ministerie van Justitie heeft informatie achtergehouden voor het publiek over de aantallen COVID-19 patiënten in de gevangenissen van het land. Intussen merken deskundigen op dat er in de penitentiaire inrichtingen steeds meer gevallen voorkomen, waarbij zowel de gevangenen als de werknemers ziek worden.[6]

    Vandaag de dag zijn er in de Turkse gevangenis, volgens de verklaring van IHD, 1333 zieke gevangenen, waarvan 457 onder zware omstandigheden. .[7]

    Wij roepen alle nationale/international mensenrechtenorganisaties en mensenrechtenverdedigers op om zich te verzetten tegen de onmenselijke behandelingen van alle Turkse gevangenissen en niet dezelfde ervaring te hebben.

    Kabakçıoğlu’s dood was niet de eerste in Turkse gevangenissen, maar met uw stem kan het de laatste zijn.

    We roepen ieder van jullie op om je stem te verheffen voor de dood van Kabakçıoğlu om te voorkomen dat er nieuwe gevallen in Turkije gebeuren.

    Broken Chalk kondigt het met respect aan, aan het publiek.

     

    Ondertekend door

    Broken Chalk

    Om de Nederlandse versie van het persbericht te downloaden

     

    [1] https://www.amnesty.org/en/get-involved/take-action/turkey-covid-19-prisoners-release/

    [2] https://theconversation.com/turkey-releasing-murderers-but-not-political-opponents-from-prison-amid-coronavirus-pandemic-136466

    [3] https://pledgetimes.com/how-erdogan-has-his-opponents-penned-up-in-turkey/

    [4] https://galusaustralis.com/2020/10/1023558/fear-of-death-in-the-lonely-cell-how-erdogan-locked-up-his-opponents-in-turkey-politics/

    [5] https://www.boldmedya.com/2020/10/14/karantina-hucresinden-cenazesi-cikti-plastik-sandalyede-olum/

    [6] https://www.duvarenglish.com/health-2/coronavirus/2020/10/13/turkish-justice-ministry-withholds-covid-19-data-on-prisoners/

    [7] https://m.bianet.org/bianet/insan-haklari/207245-ihd-hapishanelerde-457-si-agir-1333-hasta-mahpus-var

    Persbericht: 5 OKTOBER WERELDDOCENTENDAG

    Met als thema “Leraren: Leidend in een crisis, de toekomst herbelevend.

    De wereld viert 5 oktober als Werelddag van de Leraren.

    Namens de Broken Chalk-leden legde Broken Chalk-woordvoerder Fatih Ok de Nederlandse verklaring af.

    “Leraren zijn de architectuur van de samenleving. Ieder individu accepteert dat onderwijs de hoogste prioriteit van de mens is. Zonder de juiste kennis zouden we niet in staat zijn om een vriendelijke gemeenschap te creëren. Het licht van het onderwijs dat kan helpen om het kwaad uit de samenleving te elimineren en een aantal goede gedachten te introduceren. Vandaag willen we de Lerarendag dag van alle leraren in de wereld vieren. Neem daarnaast de aandacht van het publiek in vele delen van de wereld waar de leraren in gevaar zijn. De aanvallen variëren van het bombarderen van scholen tot het doden van studenten en leraren. Ook verkrachting en seksueel geweld, willekeurige arrestaties en gedwongen rekrutering, aangezet door legers of gewapende groepen, komen voor”

    Om de Nederlandse versie van het persbericht te downloaden 5th_Oct_20_Teachers_Day_Press_Release_Nederlands

    15 JULI 2016 VERMEENDE COUPPOGING PERSBERICHT

    Op 15 juli 2016 vond er een verraderlijk geplande, theatrale couppoging plaats in Turkije. Als gevolg van deze
    couppoging heeft de bevolking een staat van rechteloosheid ondergaan. Door middel van willekeurige wetgeving
    is er besloten om mensen van hun werk te ontslaan, om werkvergunningen in te nemen, paspoorten en diploma’s
    te annuleren. Daarnaast was er sprake van massa-arrestaties waarbij mensen gevangen werden genomen en
    gemarteld. Als gevolg van deze zware martelingen zijn er mensen overleden en er zijn zelfs gevallen van
    zelfmoord. In de overvolle gevangenissen wordt er nog steeds onmenselijk gedrag vertoond. Door de
    mensenrechtenschendingen in Turkije zijn mensen genoodzaakt om hun land te ontvluchten. Tijdens deze vlucht
    hebben velen hun levens of hun kinderen verloren in de Egeïsche zee en de Maritsa rivier.
    Wij willen als Broken Chalk Platform de aandacht vestigen op de pijn en leed veroorzaakt door de machtsdrang
    van Erdogan, waarbij hij geen oppositie dult en elke pad bewandelt om er voor te zorgen dat andersdenkenden
    van de kaart verdwijnenen.
    Erdogan-regime heeft met het bloedige drama dat op 15 juli 2016 werd uitgevoerd, democratie, de universele
    mensenrechten, de rechtsstaat, het wegkijken van vrijheid en rechtvaardigheid, Turkije geabstraheerd van de
    wereld en het land als een dictatuur willen besturen. Ze verhogen de dosering van haatdragende taal tegen de
    mensen die het mozaïek van de samenleving vormen in verschillende talen, religies, rassen en gedachten binnen
    het land. Ze gebruiken allerlei middelen, middelen en media van de staat om de harmonie, eenheid, integriteit en
    broederschap in de samenleving uit elkaar te halen en de onevenredige macht te behouden. In plaats van
    rekening te houden met de belangen van het land en de mensen, kiezen ze voor hun eigen belangen. Voor de
    voortzetting van het regime heeft het allerlei soorten onwettigheid ondertekend om de Koerden, alevieten,
    liberale opvattingen en de Hizmet-beweging onder hun controle te houden. Aan de andere kant gebruikt het de
    volledige mogelijkheden van de staat en hun instanties en voert het een lynchcampagne tegen de beweging en
    diensten in Turkije en overal in de wereld.
    Het Erdogan-regime heeft vele succesvolle mensen van het openbaar ambt verwijderd door wetsbesluiten
    (wetsbesluit). Het aantal mensen dat uit een openbaar ambt is verwijderd is meer dan 126.000. Tienduizenden
    succesvolle mensen die hun land succesvol dienden zoals artsen, ingenieurs, aanklagers, rechters, advocaten,
    diplomaten, wetenschappers, geestelijken, schrijvers, kunstenaars, politici, industriëlen, atleten, academici,
    leraren, studenten en de samenleving uit alle lagen van de samenleving kregen geen recht op leven.
    15 universiteiten, 1065 middelbare scholen, middelbare scholen en basisscholen, 980 klaslokalen en 848
    studentenslaapzalen, die werden geopend onder de bestaande wetten en die daardoor werden gecontroleerd,
    zijn gesloten met de wetsbesluiten. Meer dan 35.000 leraren en 30.000 assistent-medewerkers die in deze
    onderwijsinstellingen die zijn gesloten werkten, zijn werkloos geworden. Er is een groot grote groep van
    werklozen gevormd doordat deze onderwijswerkers niet meer in een particuliere of staatsinstelling meer mogen
    werken. De onderwijsinstellingen die zijn gesloten en alle bezittingen van de voormalige medewerkers van de
    instellingen zijn in beslag genomen. Bovendien zijn deze mensen en hun families benadeeld doordat hen geen
    sociale rechten wordt verleend. EKASEN en AKTİFSEN werden gesloten.
    Vrijwel alle docenten van de gesloten onderwijsinstellingen werden onderzocht voor lidmaatschap van een
    terroristische organisatie. De gedetineerden werden onderworpen aan alleen in een cel, langdurige detentie en
    onrechtmatige procedures. Deze praktijken zijn vernederend en destructief voor het vernietigen van hun reputatie
    in de gemeenschap. Tevens werden de slachtoffers onderworpen aan foltering en mishandeling en werden 40-50
    mensen gedwongen om in gevangenissen van 12 personen te verblijven. Deze behandelingen zijn een misdaad
    tegen de menselijkheid en een schending van de mensenrechten.
    Volgens de gegevens van het ministerie van Binnenlandse Zaken opende het regime van Erdogan een gerechtelijk
    onderzoek tegen 511.000 mensen met als gevolg onwettige en fascistische druk, en werden meer dan 125.000
    mensen vastgehouden uit lidmaatschap van een terroristische organisatie. Momenteel zitten er meer dan 31.000
    gevangenen in gevangenissen. Gevangenissen In Turkije hebben nu rond 11.000 vrouwelijke gevangenen, en
    groeien 780 baby’s op in de gevangenis samen met de moeder.
    Veel mensen zijn ontvoerd door inlichtingendiensten in Turkije en in het buitenland en zijn zwaar gefolterd.
    Sommige van deze mensen worden nog steeds vermist. Bovendien worden gevangenen met een ernstige ziekte
    niet behandeld en worden ze achtergelaten om te sterven. Veel kankerpatiënten mogen niet goed behandeld
    worden door een verbod die is uitgevaardigd door de staat om te reizen uit Turkije, met de dood tot gevolg.
    Met de gemene theater coup van 15 juli en de haatdragende taal van het Erdogan-regime, de beklemmende,
    polariserende en separatieve benadering, is de eenheid en solidariteit in het land verslechterd. Het vertrouwen
    van mensen tegen elkaar en de staat is verloren gegaan. Onschuldige mensen wier paspoorten in beslag werden
    genomen en uit het buitenland werden geweerd, moesten hun huizen verlaten en naar Europese landen migreren
    in de hoop op een vrij en democratisch leven via illegale wegen. Veel mensen kwamen ook om het leven op de
    wegen.
    Deze vervolgingen in Turkije, de onwettigheid van het regime vragen wij de Verenigde Naties, het Europees Hof
    voor de rechten van de mens van de Europese Unie voor parlementsleden, mediaorganisaties en alle volkeren, om
    niet te zwijgen over de dictatoriale houding en we willen dat ze hun verantwoordelijkheden nakomen. Wij zijn
    ervan overtuigd dat de rechtsstaat alleen kan worden bereikt door menselijke solidariteit.
    Als BrokenChalk-platform wachten we vol hoop en geduld op de dag waarop elke wetteloosheid die van 15 juli
    2016 tot vandaag is gedaan, zal worden berecht door eerlijke rechtbanken en de echte criminelen zullen worden
    gevonden en gestraft. We zullen samen met slachtoffers en onschuldige mensen onze stem laten horen tegen alle
    onrechtplegers.

    Met respect aan het publiek aangekondigd.

    BrokenChalk Platform
    Voor meer info of persfoto’s: [email protected]

    Website: www.brokenchalk.org
    Twitter: @BrokenChalkNL

     

    link voor pdf: nederlands_press_release

    8 MARCH INTERNATIONAL WOMEN DAY’S IN AMSTERDAM

     8 Mart 2020 / AMSTERDAM



    Since July 15, 2016, Turkey’s already fraying democratic mechanisms have reached the brink of collapse due to the administration’s collective persecution of all political opponents and critics. In the aftermath of the failed coup attempt in 2016, the Turkish government arrested, detained, sacked, and tortured hundreds of thousands of innocent people without due process in the arbitrary name of rooting out “terrorism.”
    The government’s heavy-handed persecution has reached the lives of thousands of women, along with their infants and children in many cases. The current administration uses arbitrary arrests and lengthy pretrial detentions to imprison courageous women who have opposed oppression in their own capacity. Today, the number of women arbitrarily incarcerated as political prisoners stands at more than 11,000 with a staggering increase in the number of new victims. Among those persecuted are more than 780 mothers who have been imprisoned with their infants and numerous others who have been violently separated from their children. In Turkey, imprisoned women, and prisoners of conscience in particular, live in unsanitary prisons and are denied their rights to nutritional food, access to basic and complex healthcare, and feminine hygiene products.



    We,as Broken Chalk Platform, stand for the rights of the women victims of the ongoing persecution in Turkey. We demand the freedom of innocent women jailed in Turkey and the protection of the rights of incarcerated women.
    On this day, March 8, we proclaim our sincerest support for #IWD2020 as human rights advocates concerned for women’s rights in Turkey and the rest of the world. Along with millions of others united in spirit on International Women’s Day, we demand an equal and enabled world for women.

    BROKEN CHALK / NEDERLAND

    A Refugee Turned Activist: FERIDE ÖZER*

    Following the July 15 incidents, many people had to leave Turkey. Among them are a large number of university students as well. Feride Özer, a student of political science and public administration, is one of them. Feride Özer, who lives in a refugee camp in the Netherlands, is a young talent forced to leave her country. Feride has been in the Netherlands for nine months, and she recently came to the fore with her support for actions that brought human rights violations to the schedule.

     

    Refugee activist Feride Özer told her story and her dreams to TR724:

    “I came from Turkey, and I was a student of political science and public administration back there. I have been living in the Netherlands for about nine months. During the summer of 10th grade, my school Anafen Science High School was shut down by a government decree. My friends and I had to go through a transition period to new schools for weeks. During this period, we visited district national education directorates under the Ministry of National Education. Each of us was given different information during these visits. Officials talked about the fact that they are keeping a tab on us and that we will not be able to work in the future, and that they will probably send us all to the religious vocational high schools, strongholds of Erdogan regime and its doctrines, or that our education life would be completely over. Later, I switched to Anatolian High School. I spent two years there filled with pressure and social isolation. At the end of this period, I came to realize that my chances in Turkey are on thin ice and that I have no future there. So I decided to leave Turkey and come to the Netherlands.

     

    Dutch people always welcomed us warmly and sincerely. For that, I’m forever thankful. Yet I am saddened as there are still many prisoners in Turkey that are not released even when there is a new coronavirus threat in prisons. My former teachers, neighbors, some of my relatives are within this group of imprisoned people. I hope these tough times end in their favor as soon as possible. With the demonstration we organized on March 8, we tried to make the voices of female prisoners in Turkey heard all over the world. If only this were the last protest we had to organize, but so long as the Erdogan government continues the state oppression and social genocide, we will continue to stand up to these persecutions.”

    ‘SOCIETY NEEDS TO STAND UP TO THE INJUSTICE’

     

    “If our people do not remain silent and stand up to injustice, it will affect the government because governments go in the direction of the people. The rest of society should say no to injustice.”

    Feride Özer thinks that she would return to Turkey if and when things get back to normal there: “I’d like to get back to Turkey and work towards a plan to prevent Turkey from going back to such dark times. Public education is essential in this regard. These sorts of tough times keep happening every 30-40 years in Turkey. I will do my best to prevent this from happening again. Finally, the recent bitter news I learned is Ahmet Burhan Atac’s death. Ahmet was a child who was abandoned to a terminal disease before the eyes of everyone in Turkey. Maybe if he had the opportunity to access early treatment or if at least he had his father by his side, his morale would have been higher, and we would not have experienced this pain yesterday. The life of a child is not that cheap. I hope those who caused this death will get what they deserve as soon as possible. A kid who had been barred from going abroad for medical treatment had passed away similarly in the past. This is a challenging period to go through. May Allah give patience to his parents and family. These events should come to an end now.”

     

     

    Feride Ozer is one of the young and active member of Broken Chalk.

    Translated by Broken Team from https://www.tr724.com/bir-multeci-aktivist-feride-ozer/