Ilham Tohti: An Activist Smiling in the Face of Injustice

Ilham Tohti,* a former ethnic Uyghur economics professor at the Beijing Minzu University, recently referred to as ‘China’s Mandela’ by the Guardian,[i] was detained on January 14th, 2014, for inciting separatism, ethnic hatred, and supporting terrorist activities because of his open criticism towards the Chinese governmental policies.[ii] Following his arrest, the two-day show trial between September 17th and 18th, 2014, that led to his condemnation and life imprisonment sentence, came as a great shock to many foreign as well as domestic observers, friends, and organizations who supported Ilham due to his prominent, intimidating, and foremost activism defending the autonomy, linguistic, cultural, and religious rights of minority ethnic Uyghurs. The Uyghurs are a Turkic-speaking and commonly Muslim group, mostly inhabiting in the Xinjiang Uyghur Autonomous Region (henceforth XUAR). Ilham has been referred to as ‘the Uyghur people’s conscience’.[iii]

 

Background

Ilham’s activism began in 1994 when he started writing about the violations suffered by Uyghurs in the XUAR. In 2006, he shifted the attention online when he and other scholars co-founded the website ‘Uyghur Online’ at uighurbiz.org. The website was a Chinese-language platform seeking to bridge the ongoing divisions between the Uyghur minority and the Han Chinese.[iv] The platform essentially served as a space on which Ilham could make the Uyghur voice heard domestically and internationally. It delved into how the Uyghur’s plight contained them feeling looked down upon by the general society and forgotten by the Chinese government regarding socio-economic development. Ilham would invite the Han to an open, peaceful, and rational platform to discuss and debate their differing views because, as he emphasised, the Han were not the enemies of the Uyghurs, despite their discriminatory and often violent attitude towards them.[v]

Through his website, Ilham promoted a peaceful and holistic approach and never once incited or encouraged violence. He was careful about clashing with governmental laws or underlying agreements that exist in civic society.[vi] However, the website began to attract the ire of the Chinese government, which shut the website down for the first time in June 2008 before China hosted the Olympic games. The government reasoned the shutdown on the basis that it publicised links to so-called Uyghur extremists based abroad.[vii] The major ethnic riots in Urumqi, the capital of the XUAR, and terrorist attacks inspired by a more aggressive reading of Islam on July 5th, 2009,[viii] resulted in approximately 200 people killed, 18,000 detained, and between 34 to 37 disappearances. Following this, Ilham openly spoke about the incident and published the names and faces of those who remained disappeared, eventually leading to his house arrest and later incommunicado detention on July 14th for roughly five weeks until, following international pressure, he was released.[ix]

Another crucial moment came when Ilham and his daughter, Jewher, were at the airport to board a flight to the U.S. because Ilham was to take up a position at Indiana University as a visiting scholar. He was stopped by the authorities, beaten, detained, and saw Jewher being put on the flight to the U.S. alone.[x] This incident marked the climax of Ilham’s story. In October 2013, an Uyghur family crashed their Jeep on the Jingshui Bridge of Tiananmen Square, which had been set on fire. The Chinese government labelled it a terrorist attack, which consequently resulted in Ilham increasing his visibility on foreign media of Britain, France, and the U.S., and led to ‘political policemen’ ramming into Ilham’s car on November 2nd when he was on his way to the airport to pick his mother up. The authorities used violence and intimidation, issuing threats to his family’s life if he did not stop talking to the foreign media.[xi] With the pressure being dialled up on Ilham to cease his vocal concerns, he began to express worry about his safety to his personal friends and, somewhat prophetically, in a telephone statement to Mihray Abdilim, a Uyghur Service reporter for Radio Free Asia, that surveillance on him by state security agents increased and felt as if his voice would soon be silenced. Based on this concern, he asked for his last words to be recorded and published only after his detention.[xii]

 

Arrest, violations, and a show trial

In January 2014, around 20 police officers raided Ilham’s apartment in Beijing and beat him in front of his two young children. They detained him and permanently shut his website down. On the following day, Hong Lei, a spokesperson for the Chinese Foreign Affairs Ministry, explained that he had been ‘criminally detained’. The charges for his detention were disclosed in February when the Bureau of Public Security announced his formal arrest for ‘separatism’ – a vague account that allows for capital punishment – and for recruiting followers from his website.[xiii] His arrest triggered a wave of support for Ilham on the grounds that he had visibly argued against calls for XUAR independence and was in favour of the region remaining a part of China. The website Foreign Policy published their analysis on several of Ilham’s cached articles as part of his evidentiary record, and nowhere did they find any direct or indirect expression of separatism or independence.[xiv] Ilham was held at an undisclosed location for five months, barred from any contact with family or friends, and withheld from meeting his lawyer, Li Fangping, until June 26th, when Li reported that Ilham was enervated at being shackled during the first 20 days of his detention and was refused Halal food for the first 10 days of March. These acts constitute violations of international law and arguably fall under the scope of acts of cruel, inhuman, degrading treatment or punishment. Many believe and fear that Ilham may have possibly endured torture.[xv]

Ilham only saw his family after eight months of his hasty and unfair trial. He was found guilty and sentenced to life imprisonment by September 23rd, but denies all charges brought against him.[xvi] During the trial, the Prosecutors said that Ilham was portraying terrorists as heroes in his classes, internationalised the ‘Uyghur Question’, and made use of student testimonies that are assumed to have been obtained under duress. Some students faced forced strip searches after Ilham’s arrest, were detained, and some of whom remained missing for long periods, thus highlighting the prosecutors’ attempt to build an incriminating case alleging that Ilham was not the peaceful person who made himself out to be but was instead dangerous in the eyes of Chinese security and had to be silenced by being locked away.[xvii]

 

Behind Ilham’s struggle

But what is Ilham Tohti’s case really about? Uyghur-Han tensions have existed since the founding of the People’s Republic of China (PRC), simmering into pockets of unrest bursting from time to time and triggering harsher policies against Uyghurs, especially after Xi Jinping took the helm of government in March 2013 and later unveiled the ‘grand strategic plan’ for the XUAR in December of the same year, with Ilham expressing concerns that the pressure on Uyghurs was about to increase.[xviii] The Chinese government has framed the issue as the ‘Uyghur Question’ or the ‘Xinjiang Problem’ which they have attempted to solve through a process of Sinification, one that has existed for many centuries in Chinese history and that entails the promotion of assimilation rather than integration. It later encouraged the Han Chinese to migrate to the region through policies that favoured the Han over the Uyghurs, and which resulted in an imbalance of socio-economic development. Ilham fell victim to China’s use of censorship technology and laws, where today, even a single post on the Twitter-like app of Sina Weibo can land its author in jail if it seemingly criticises the Chinese government.[xix] Ilham’s imprisonment proves that the Chinese government does not acknowledge the bridge between Uyghurs and the Han. In response to the supposed terror attack by the Uyghurs on Han Chinese in the Kunming train station in March 2014, the government declared a ‘People’s War on Terror’ and targeted scholars, activists, journalists, writers, and human rights lawyers throughout 2014.[xx] The underlying contradiction is that the internet serves as the primary tool to connect human beings across geographical, social, cultural, and linguistic borders and on which much of today’s commerce and communication takes place. Instead, the Chinese government’s ‘Great Firewall’ blocks the consumption of foreign content from entering China and uses the internet as a bludgeoning tool to censor and control digital content according to the approved narrative of China’s image, interests, and policies, criminalizing the spreading of ‘rumours’ online and establishing a pre-registration requirement for any online account that shares political opinions or statements.[xxi]

As the author of this piece, and along with my colleagues at Broken Chalk, I feel a close affinity to the tragic story of Ilham Tohti and many others like him because I, too, have a personal blog where I discuss my concerns about current global affairs. Exercising freedom of expression in the way that Ilham did through his ‘bridge blog’ is not a crime, nor should it unjustly label Ilham as a terrorism supporter, a drug peddler, a weapon seller, or an American agent. He truly sought to get Uyghurs and the Han to engage in conversations, overlook their differences, and become more united as common people. He chose to use peaceful and informed ways of educating others about Uyghurs opposing the narrative that paints them as terrorists, evil, and security risks to the ethos or foundation of Chinese society. Instead, he became a political martyr for ethnic Uyghurs in XUAR, receiving numerous awards for defending and seeking to expand human rights and freedoms,[xxii] and a beacon that continues to shed light upon the precarious situation that Uyghurs have faced in China’s internment camps since 2017, where numerous human rights violations take the form of beatings, torture, rape, killings, forced labour, and the sterilisation of Uyghur women.[xxiii]

Ultimately, Ilham is remembered as knowledgeable and courageous and as having a drive and determination to fight for ethnic Uyghurs, keeping his head up in the face of injustice and intimidation by Chinese authorities.

 

* To read and learn more about Ilham Tohti, there is a recent publication named ‘We Uyghurs Have No Say: An Imprisoned Writer Speaks’ (Verso Books). It is a series of collected essays and articles by Ilham prior to his detention. A paperback and eBook version are available at: https://bit.ly/3wiP6Mv

*Author’s note: throughout the article, his first name is used. In Uyghur culture, his last name, ‘Tohti’, refers to his father’s name, akin to saying that Ilham is the son of Tohti.

 

Written by Karl Baldacchino

Edited by Olga Ruiz Pilato

 

Sources;

[i] Kennedy, H. (2022) ‘We Uyghur’s Have No Say by Ilham Tohti Review – A People Ignored’. The Guardian. Available online from: https://www.theguardian.com/books/2022/mar/09/we-uyghurs-have-no-say-ilham-tohti-review-background-genocide-china [Accessed on 20/03/2022].

[ii] Makinen, J. (2014) ‘China’s Detention of Uighur Professor Ilham Tohti Worries U.S.’. Los Angeles Times. Available online from: https://www.latimes.com/world/worldnow/la-fg-wn-china-detention-professor-20140117-story.html#axzz2qljh0LfJ [Accessed on 19/03/2022]; see also Wong, E. (2014) ‘Uighur Scholar Ilham Tohti Goes in Trial in China on Separatist Charges’. The New York Times. Available online from: https://www.nytimes.com/2014/09/18/world/asia/separatism-trial-of-ilham-tohti-uighur-scholar-begins-in-china.html?_r=0 [Accessed on 19/03/2022]; see also Wertime, D. (2014) ‘An Internet Where Nobody Says Anything’. China File. Available online from: https://www.chinafile.com/reporting-opinion/media/internet-where-nobody-says-anything [Accessed on 19/03/2022]; see also Amnesty International, ‘Academicus Ilham Tohti: Levenslang Gevangengezet’. Available online from: https://www.amnesty.nl/wat-we-doen/themas/sport-en-mensenrechten/ilham-tohti [Accessed on 19/03/2022]; see also Denyer, S. & Rauhala, E. (2016) ‘To Beijing’s Dismay, Jailed Uighur Scholar Winds Human Rights Award’. The Washington Post. Available online from: https://www.washingtonpost.com/world/to-beijings-dismay-jailed-uighur-scholar-wins-human-rights-award/2016/10/11/d07dff8c-8f85-11e6-81c3-fb2fde4e7164_story.html [Accessed on 19/03/2022]; see also PEN America, ‘Ilham Tohti’. Available online from: https://pen.org/advocacy-case/ilham-tohti/ [Accessed on 19/03/2022].

[iii] Woeser, T. (2009) ‘Interview with Uyghur Scholar Ilham Tohti’. YouTube. Available online from: https://www.youtube.com/watch?v=aQT0iN1nMk8 [Accessed on 19/03/2022]; see also ‘An Internet Where Nobody Says Anything’; see also Johnson, I. (2014) ‘”They Don’t Want Moderate Uighurs”’. China File. Available online from: https://www.chinafile.com/library/nyrb-china-archive/they-dont-want-moderate-uighurs [Accessed on 19/03/2022].

[iv] ‘An Internet Where Nobody Says Anything’; see also ‘To Beijing’s Dismay, Jailed Uighur Scholar Winds Human Rights Award’; see also Tom Lantos Human Rights Commission, ‘Ilham Tohti’. United States Congress. Available online from: https://humanrightscommission.house.gov/defending-freedom-project/prisoners-by-country/China/Ilham%20Tohti#:~:text=Biography%3A%20Ilham%20Tohti%20is%20a,regional%20autonomy%20laws%20in%20China. [Accessed on 19/03/2022].

[v] ) ‘Interview With Uyghur Scholar Ilham Tohti’; see also PEN America (2014) ‘Ilham Tohti: 2014 PEN/Barbara Goldsmith Freedom to Write Award Winner’. YouTube. Available online from: https://www.youtube.com/watch?v=gm6YLWrnKPw [Accessed 19/03/2022].

[vi] Ibid.

[vii] ‘Ilham Tohti’. United States Congress; see also ‘An Internet Where Nobody Says Anything’.

[viii] known as 7/5 due to it being a sensitive date in China

[ix] ‘They Don’t Want Moderate Uyghurs’; see also PEN America, ‘Ilham Tohti’; see also Tohti, I. (2013) ‘The Wounds of the Uyghur People Have Not Healed’. Radio Free Asia. Available online from: https://www.rfa.org/english/commentaries/wounds-07052013134813.html [Accessed on 19/03/2022]; see also ‘To Beijing’s Dismay, Jailed Uighur Scholar Winds Human Rights Award’.

[x] PEN America, ‘Ilham Tohti’.

[xi] Ibid.; see also ‘They Don’t Want Moderate Uyghurs’; see also Tohti, I. (2013) ‘Uyghur Scholar Tohti Speaks About His Concerns Before Detention’. Radio Free Asia. Available online from: https://www.rfa.org/english/news/uyghur/interview-02072014182032.html [Accessed on 19/03/2022]; see also ‘China’s Detention of Uighur Professor Ilham Tohti Worries U.S.’.

[xii] ‘Uyghur Scholar Tohti Speaks About His Concerns Before Detention’; see also ‘They Don’t Want Moderate Uyghurs’.

[xiii] PEN America, ‘Ilham Tohti’; see also ‘China’s Detention of Uighur Professor Ilham Tohti Worries U.S.’; see also ‘Ilham Tohti’. United States Congress; see also ‘An Internet Where Nobody Says Anything’.

[xiv] ‘An Internet Where Nobody Says Anything’

[xv] Ibid.; see also ‘Uighur Scholar Ilham Tohti Goes in Trial in China on Separatist Charges’; see also Cao, Y. (2014) ‘China in 2014 Through the Eyes of a Human Rights Advocate’. China File. Available online from: https://www.chinafile.com/reporting-opinion/china-2014-through-eyes-human-rights-advocate [Accessed on 20/03/2022].

[xvi] ‘Academicus Ilham Tohti: Levenslang Gevangengezet’; see also ‘An Internet Where Nobody Says Anything’; see also ‘Uighur Scholar Ilham Tohti Goes in Trial in China on Separatist Charges’; see also ‘China in 2014 Through the Eyes of a Human Rights Advocate’.

[xvii] ‘An Internet Where Nobody Says Anything’; see also ‘China in 2014 Through the Eyes of a Human Rights Advocate’; see also ‘China’s Detention of Uighur Professor Ilham Tohti Worries U.S.’; see also ‘They Don’t Want Moderate Uyghurs’; see also ‘To Beijing’s Dismay, Jailed Uighur Scholar Winds Human Rights Award’.

[xviii] PEN America, ‘Ilham Tohti’; see also European Foundation for South Asia Studies, ‘Language, Religion, and Surveillance: A Comparative Analysis of China’s Governance Models in Tibet and Xinjiang’. Available online from: https://www.efsas.org/publications/study-papers/comparative-analysis-of-governance-models-in-tibet-and-xinjiang/ [Accessed on 20/03/2022].

[xix] Ibid.; see also ‘China in 2014 Through the Eyes of a Human Rights Advocate’; see also ‘An Internet Where Nobody Says Anything’.

[xx] ‘An Internet Where Nobody Says Anything’; see also ‘China in 2014 Through the Eyes of a Human Rights Advocate’.

[xxi] Ibid.

[xxii] Ilham Tohti is the recipient of PEN America’s 2014 PEN/Barbara Goldsmith Freedom to Write Award, the 2016 Martin Ennals Award for human rights defenders who show deep commitment and face great personal risk, Liberal International’s 2017 Prize for Freedom, was nominated in 2019 and 2020 for the Nobel Peace Prize, and awarded in 2019 Freedom Award by Freedom House, the Vaclav Havel Human Rights Prize by the Parliamentary Assembly of the Council of Europe (PACE), and the Sakharov Prize for Freedom of Thought.

[xxiii] ‘We Uyghur’s Have No Say by Ilham Tohti Review – A People Ignored’; see also ‘Academicus Ilham Tohti.

 

*cover photo taken from: https://www.omct.org/fr/ressources/declarations/ilham-tohti-2016-martin-ennals-award-laureate-for-human-rights-defender

Educational Challenges in Ecuador

Ecuador’s educational system has undergone a series of significant reforms and investments that have improved the access to and quality of education. However, there are prevailing obstacles for Ecuador to overcome. This article will touch upon some of Ecuador’s educational challenges today.

Quality of education

Despite the significant improvements regarding access to primary and secondary education in Ecuador, education results show substantial gaps in the context of geography, location, socio-economic status, and ethnicity.[1] For instance, among black and indigenous populations, completed years of education are 3 and 4 years lower than the national average – 7.3 years.[2] The drop-out rates for higher education remains high, despite the significant improvements in its gross enrollment rates.[3] This could be attributed to some students’ low levels of academic preparation or to the lengthy higher education (HR) programs, which run for over five years, and can thus tire students, resulting in higher drop-out rates.[4] In addition, schools are often over-crowded and teachers overwhelmed with the number of students per classroom.[5]

Illiteracy rates are showing improvement, but the numbers are still high among the Indigenous population as well as people of African descent in comparison to the illiteracy rates of the mestizo population.[6] The OECD Programme for the International Assessment of Adult Competencies undertook the Survey of Adult Skills, which showed that less than 1 in 10 adults are proficient at Literacy Level 3 or higher in Ecuador.[7] The survey also highlighted that Ecuador is among the countries/economies with one of the largest proportions of adults (71.2%) who scored at Literacy Level 1 or lower, meaning that these adults have no more than the basic reading skills.[8] The expansion of educational provision currently unequal since, in rural areas, indigenous populations and the black community are often left behind.[9]

Teacher absenteeism and frequent teacher strikes affect the retention rates and the quality of education.[10]  Teacher strikes mainly affect primary and secondary schools. In 2003, an article stated that, in poorer areas, an average of nine school days per month are wasted due to strikes and teacher absenteeism.[11] At the end of 2003, public schools were closed for two months due to a teacher strike over a salary increase.[12] Although there are no current evaluations to verify the impact of these strikes, this is a major issue that Ecuador must tackle.[13]

Schools of the Millennium (SOM) is one of the most critical governmental projects to improve public education. Each classroom has a digital whiteboard, kitchens, recreational areas, eating areas, science labs, virtual libraries, and computer labs with broadband internet.[14] While this is an excellent achievement by the government in bettering public education, teachers feel that these resources are not utilized effectively due to the lack of teacher training and, in some cases, lack of teachers.[15]

 

Poverty and discrimination in education

Poverty is hugely detrimental to students’ learning access and opportunities. It affects factors such as the student’s health and well-being, literacy and language development, access to physical and material resources, and level of mobility.[16] There are currently regions in Ecuador, particularly in rural areas, where 50% of children and adolescents live in poor households without access to drinking water, sanitation, or healthcare facilities.[17] 35% of Ecuadorians residing in rural areas live in overcrowded housing.[18]

 

 

School dropout rates are still a problem, with the two most vulnerable groups being pregnant teenagers and indigenous populations, which have the lowest completion rates in their secondary studies.[19] In regard to bullying and violence at school, almost a third of children and teenagers suffer violent treatment or disciplinary punishments. This rises alarmingly among mixed-race and indigenous children, of whom 42% suffer this form of violence.[20] Afro-Ecuadorian children are often subject to discrimination in access to education, and, in some cases, parents are illegally required to pay a sum of money to enrol their child at a ‘free-of-charge’ public school.[21] Children from lower-income families, predominately Afro-Ecuadorian and Indigenous, drop out of school to provide financial support to their families.[22]

Public schools in urban zones often present conditions that hinder learning, such as large class sizes and teaching staff shortages.[23] There is only one teacher for each level – composed of 50 to 60 students. Occasionally there are not enough classrooms for each grade level, so children from different grades are taught in the same classroom.[24]

 

Sexual violence in education

Between 2015 and 2017, there were 4.584 reports of sexual abuse in Ecuadorian schools, with teachers registered as the main aggressors.[25] Three out of ten adolescents in Latin America have suffered from sexual harassment in schools, and 1.1 million girls within the region have suffered some form of sexual violence.[26]

Although Ecuador has taken important steps to handle the issue and expedite justice since 2017, the policies and protocols are not adequately enforced in many schools.[27] Huma Rights Watch found that teachers, school staff, janitors, and school bus drivers are amongst those committing acts of sexual violence against children of all ages, including children with disabilities, in both public and private schools.[28]

Ecuador declared a zero-tolerance policy, requiring teachers, school counsellors, and other staff to report allegations of sexual violence within 24 hours. Human Rights Watch found severe gaps in the carrying out of this policy and ensuring adherence to its binding protocol.[29]

 

 

Written by Alejandra Latinez

Edited by Olga Ruiz Pilato

 

Sources;

[1] Angel-Urdinola & Vera Jibaj. (2018). Achievements and challenges of Ecuador’s education sector in the 21st Century.

[2] Un.org. (2004) – Education.

[3] Ibid.

[4] Ibid.

[5] Children International. Education in Children International communities – Ecuador.

[6] Castellano, J. M., Stefos, E., & Goodrich, L. G. W. (2017). The educational and social profile of the indigenous People of Ecuador: A Multidimensional Analysis.

[7]Skills Matter: Additional Results From The Survey Of Adult Skills

 Ecuador – OECD (2018, April).

[8] Ibid.

[9] Torres, Rosa María (2005). Real options for policy and practice in Ecuador

[10] Ibid.

[11] Ibid.

[12] Ibid.

[13] Ibid.

[14] Fajardo-Dack M Tammy. (2016). Teacher Disempowerment in the Education System of Ecuador.

[15] Ibid.

[16] Budge, Kathleen & Parrett William. (2016). How Does Poverty Influence Learning?

[17] Humanium. Children of Ecuador – Realizing children’s rights in Ecuador

[18] Ibid.

[19] Ibid.

[20] Ibid.

[21] Universal Periodic Review 13th session. (2012). Situation on the Rights of the Child in Ecuador

[22] Ibid.

[23] Ibid.

[24] Ibid.

[25] Coral, Martinez Catalina & Martinez, Cecilia Carmen. (2021). Sexual Violence against girls in schools as a public health issue

[26] Ibid.

[27] Human Rights Watch. (2020). Ecuador: High Levels of Sexual Violence in Schools

[28] Ibid.

[29] Ibid.

FËMIJËT E BOTËS: ÇFARË PO BËHET

Në dekadën e fundit, avokatët globalë të shëndetit mendor janë perpjekur për të promovuar iniciativa që rrisin ndërgjegjësimin dhe adresojnë shëndetin mendor të fëmijëve dhe të rinjve. Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) është përfshirë gjithashtu në përpjekje të tilla.

OBSH ka dhënë kontribute të rëndësishme në dekadat e fundit përmes ‘Planit të Veprimit Gjithëpërfshirës te Shëndetit Mendor të OBSH’, ose MHAP. I themeluar në vitin 2013, MHAP përmban katër objektiva që udhëheqin vendet drejt qeverisjes efektive; shërbimeve gjithëpërfshirëse dhe të integruara në komunitete; strategjive për promovim dhe parandalim, si dhe forcoi sistemet e informacionit, provat dhe kërkimet.

Nga viti 2019, MHAP u zgjat deri në vitin 2030 për t’u harmonizuar me afatin kohor te Objektivave te Zhvillimit të Qëndrueshëm. Për më tepër, OBSH ka lëshuar gjithashtu udhëzime përsa i perket ndërhyrjeve për parandalimin dhe menaxhimin e çrregullimeve të pasigurta mendore, neurologjike dhe të përdorimit të substancave si depresioni, vetëvrasja dhe çrregullimet e sjelljes.

Përtej fushës së kujdesit shëndetësor, ka pasur përpjekje shtesë për të trajtuar çështjet e shëndetit mendor. Organizata të ndryshme ndërkombëtare, duke përfshirë UNICEF-in, OBSH-në dhe Bankën Botërore, kanë zhvilluar Kornizën e Kujdesit Edukues për të adresuar sfidat e hershme të zhvillimit. Përveç kësaj, UNICEF ka ofruar udhëzime për të ofruar mbështetje për kujdestarët dhe prindërit e adoleshentëve.

Aspekti financiar i iniciativave të shëndetit mendor mbetet një nga çështjet kryesore të botës, veçanërisht për botën në zhvillim. Një arsye për këtë është mungesa e parave për të përballuar një financim të tillë. OBSH tregon se, në disa nga vendet më të varfra të botës, qeveritë shpenzojnë më pak se 1 USD për person për trajtimin e çështjeve të shëndetit mendor. Të ardhurat për frymë i referohen të ardhurave mesatare të individëve në vend. Në vendet me të ardhura të mesme të larta, shpenzimet janë rreth 3 dollarë amerikanë për person. Po kështu, në vendet me të ardhura të ulëta, shpenzimi mesatar i qeverisë për shëndetin mendor për frymë ishte 0,08 dollare; në vendet me të ardhura të ulëta të mesme, ishte 0,37 dollarë amerikanë; në vendet me të ardhura të mesme të larta, ishte 3,29 dollarë amerikanë; dhe në vendet me të ardhura të larta, 52,73 dollarë amerikanë. Diferenca e theksuar në shpenzimet për shëndetin mendor për person midis vendeve në zhvillim dhe atyre të zhvilluara ilustron një mungesë evidente të investimeve kapitale nga vendet në zhvillim për çështjet e shëndetit mendor.

Në të gjithë botën në zhvillim, qeveri të ndryshme kanë trajtuar problemet e shëndetit mendor në shumë shtresa të shoqërisë, duke përfshirë të rinjtë. Një shembull i kësaj është Baza e forcimit të provave SEHER mbi ndërhyrjet e bazuara në shkollë për promovimin e shëndetit të adoleshentëve. SEHER, programi indian me bazë në Bihar është një program i promovimit të shëndetit mendor me shumë komponentë që funksionon dhe teston në një shkallë të gjerë. Ai përmban aktivitete për të gjithë studentët, ndërsa ofron këshillim të individualizuar për studentët në nevojë. Ai funksionon në lidhje me një program trajnimi për aftësitë jetësore të integruar në klasa. Vlerësimet treguan se programi pati sukses duke krijuar një atmosferë pozitive në shkollë dhe shfaqi marrëdhënie të forta, edukuese midis mësuesve dhe nxënësve dhe nxiti një ndjenjë përkatësie midis studentëve, duke rezultuar në përqindje më të ulëta të depresionit, bullizmit dhe dhunës. Në të kundërt, kur mësuesit bënë ndërhyrjen, kishte pak efekt.

 

Për më tepër, programi ‘Ujana Salama’ në Tanzani synon të adresojë çështjet e shëndetit mendor përmes zbatimit të tij së bashku me shërbimet sociale, duke kombinuar një program transferimi parash për adoleshentët e moshës 14-19 vjeç së bashku me trajnimin personal, mentorimin, grantet dhe shërbimet e kujdesit shëndetësor.

Një vlerësim i programit tregoi se ai çoi në një reduktim të simptomave të depresionit. Pas një viti, adoleshentët meshkuj dhe femra shfaqën shëndet të përmirësuar mendor dhe vetëvlerësim dhe demonstruan njohuri më të mëdha për shëndetin seksual dhe riprodhues dhe HIV. Studimet e programit treguan gjithashtu ulje të dhunës seksuale dhe rritje të ndjekjes së shkollës tek vajzat. Këta shembuj sugjerojnë se përpjekjet për të përmirësuar shëndetin mendor të popullsisë së botës po trajtohen përtej Organizatës Botërore të Shëndetësisë.

 

 

PJESA 2 – Trajtimi i të dhënave

Si OBSH dhe institucionet e tjera kanë kontribuar për të përmiresuar përpjekjet për mbledhjen e të dhënave lidhur me shëndetin mendor

Një pjesë e problemit të të dhënave dhe kërkimit është mungesa e financimit. Në vitin 2019, investimet në kërkimin e shëndetit mendor arritën në rreth 50 cent për person në vit. Bazuar në një popullsi prej 7.7 miliardë banorësh dhe pabarazitë e forta nënkuptojnë se vetëm 2.4% e këtij financimi është shpenzuar në vendet me të ardhura të ulëta dhe të mesme. Vetëm 33% e totalit të shpenzuar për kërkimin e shëndetit mendor përfshin adoleshentët.

Mbledhja e të dhënave kërkon përkufizime të kushteve të shëndetit mendor që mund të zbatohen në mjedise dhe kontekste të ndryshme kulturore. Në të vërtetë, konteksti mund të përcaktojë se si paraqiten kushtet e shëndetit mendor dhe si interpretohen simptomat. Përveç kësaj, është thelbësore të merret informacion mbi përvojat që nuk plotësojnë domosdoshmërisht përkufizimet e çrregullimeve të diagnostikueshme.

UNICEF-i, OBSH-ja dhe partnerët e tjerë kryesorë kanë nisur programin “Matja e shëndetit mendor midis adoleshentëve në nivel popullsie”, ose MMAP, një qasje e fuqishme dhe metodologjike për mbledhjen dhe menaxhimin e të dhënave të shëndetit mendor për adoleshentët.

 

Përpjekje kërkimore janë gjithashtu duke u zhvilluar për të krijuar lidhje te rendesishme midis shëndetit mendor dhe përcaktuesve socialë që vënë në rrezik fëmijët dhe të rinjtë. Për shembull, CHANCES-6, një projekt i Qendrës së Politikës së Kujdesit dhe Vlerësimit në Shkollën Ekonomike të Londrës, është angazhuar në një program kërkimor në shkallë të gjerë që studion lidhjen midis varfërisë, shëndetit mendor dhe shanseve të jetës për të rinjtë nga nivele te uleta të të ardhurave. Programi ishte duke u zhvilluar nga viti 2018 deri në vitin 2021 në Brazil, Kolumbi, Liberi, Malavi, Meksikë dhe Afrikën e Jugut. Metodat e tyre u përqendruan në ekzaminimin e ndikimit të programeve të transferimit të parave të gatshme në shëndetin mendor dhe ndikimin e programeve të shëndetit mendor tek varfëria.

 

Summarized by Aniruddh Rajendran 

Translated by Xhina Cekani from [WORLD CHILDREN: WHAT IS BEING DONE]

Fëmijët dhe Shëndeti Mendor: THEMELI

THEMELI

Pjesa 1
Sferat e ndikimit

Shëndeti mendor i fëmijëve dhe të rinjve është një nga asetet më kritike njerëzore. Kombinimi i biologjisë njerëzore dhe ekspozimi ndaj përvojave ndikon dhe formëson shëndetin mendor të fëmijëve dhe të rinjve në tre sfera ndikimi. Këto sfera janë:

 

  1. 1. Bota e Fëmijës: Nga lindja deri në adoleshencë, ndikimet e menjëhershme në shëndetin mendor qëndrojnë në botën e fëmijës – botën e nënave, baballarëve dhe kujdestarëve. Ushqimi i duhur, familjet e sigurta, kujdestarët e aftë dhe aktivë dhe mjediset e dashura dhe pasuruese janë të gjithë faktorë vendimtarë në botën e fëmijës.
  2. Bota rreth fëmijës: Ndërsa universi i një fëmije zgjerohet, rrathët e tyre të ndikimit zgjerohen për të përfshirë botën. Përveç elementeve të shëndetit mendor të zhvilluar në botën e fëmijës, bota përreth fëmijës duhet të jetë e rrënjosur në një mjedis të sigurt (si personalisht ashtu edhe në internet), si dhe në marrëdhëniet e shëndetshme përgjithësi brenda parashkollorëve, shkollave dhe komunitetit.
  3. Bota në përgjithësi: Bota në përgjithesi, zona e tretë kryesore e ndikimit, ka një ndikim të rëndësishëm në formësimin e shëndetit mendor. Varfëria, fatkeqësite, konflikti, diskriminimi, migrimi dhe pandemitë janë shembuj të faktorëve socio-ekonomikë në shkallë të gjerë që ndikojnë në jetën e fëmijëve dhe të rinjve në mbarë botën. Bota në përgjithësi ndikon në jetën e nënave, baballarëve dhe kujdestarëve. Ndërsa fëmijët rriten në adoleshentë dhe të rritur, bota në përgjithësi do të ndikojë drejtpërdrejt në shëndetin dhe të ardhmen e tyre mendore.

Fazat kryesore të zhvillimit të fëmijërisë dhe adoleshencës ofrojnë mundësi unike për të përmirësuar dhe mbrojtur shëndetin mendor.

Sipas studimit të UNICEF-it në Sierra Leone, punonjësit e shëndetit në komunitet luajnë një rol thelbësor në sigurimin e mirëqenies emocionale të kujdestarëve, pasi shëndeti i tyre mendor dhe mirëqenia emocionale do të kontribuojnë në mirëqenien e fëmijës së tyre.

Pjesa 2

Momentet kritike të zhvillimit të fëmijës

 

Truri i fëmijëve zhvillohet si pjesë e një ndërveprimi dinamik midis gjeneve, përvojave dhe mjedisit ku ata jetojnë. Kultivimi i shëndetit mendor mund të lidhet gjithashtu me fazat kritike të zhvillimit te fëmijës. Momente të rëndësishme janë në fillim, gjatë periudhës perinatale, fëmijërisë së hershme, fëmijërisë dhe adoleshencës.

Në fillim

Ky kontakt ndodh para konceptimit dhe ndikon në proceset gjenetike, biologjike dhe zhvillimore. Neurozhvillimi fillon në mitër dhe zhvillohen sistemet nervore. Për shembull, qelizat e përfshira në procesin e riprodhimit mund të transformohen nga një proces epigjenetik i nxitur nga stresi psikologjik, toksikantë dhe ekspozimi ndaj drogës.

Si një i porsalindur, truri zhvillohet me një ritëm mahnitës, duke krijuar më shumë se një milion lidhje nervore çdo sekondë. Ngjarjet dhe rrethanat pozitive mund të nxisin rritjen e trurit, ndërsa ato negative mund të bëhen faktorë të rrezikshëm.

Zhvillimi dhe shëndeti mendor janë të lidhura ngushtë me mjedisin në të cilin një fëmijë ushqehet gjatë fëmijërisë prenatale dhe të hershme. Baballaret po ndërmarrin në mënyrë progresive përgjegjësi të shtuara përkujdesjeje në rajone të ndryshme të botës. Ndikimi I rolit të prindërve në shëndetin mendor të fëmijëve dhe të rinjve është aktualisht në një ekzaminim të gjerë.

 

Dekada e pare

Në fazën fillestare të dekadës së parë, aftësitë që do t’i ndihmojnë fëmijët të kuptojnë, të zgjidhin problemet, të ndërveprojnë, të shprehin veten dhe të perceptojnë emocionet apo të krijojnë marrëdhënie, fitohen në fëmijërinë e tyre të hershme. Bota e fëmijëve zgjerohet gjatë fëmijërisë së mesme dhe mjediset e të mësuarit fillojnë të ndikojnë në zhvillimin e aftësive të transferueshme të fëmijëve dhe shëndetin fizik dhe mendor.

 

Dekada e dyte

Adoleshenca është kritike për realizimin e potencialit njerëzor dhe sigurimin e shëndetit mendor afatgjatë. Gjatë adoleshencës, pjesë të ndryshme të trurit pësojnë ndryshime dinamike neurologjike që ndikojnë në perceptimin dhe njohjen shoqërore. Puberteti zakonisht ndodh midis 8 dhe 12 vjeç për vajzat dhe 9 dhe 14 për djemtë.

Pjekuria e hershme fizike është e lidhur me fillimin e hershëm seksual, delikuencën dhe përdorimin e substancave si tek djemtë ashtu edhe tek vajzat. Puberteti i hershëm shoqërohet me ankth, trishtim dhe çrregullime të të ngrënit për vajzat. Zhvillimi i çrregullimeve të shëndetit mendor priret të ndodhë gjatë pubertetit, megjithatë marrëdhënia midis të dyjave mbetet e pasigurt.

Ndikimet në shëndetin mendor gjatë adoleshencës nuk janë më të përqendruara tek prindërit, kujdestarët dhe shtëpitë. Varfëria, konflikti, normat gjinore, teknologjia dhe puna kanë një ndikim më thelbësor në mënyrën se si të rinjtë mësojnë dhe punojnë. Ndikimet e bashkëmoshatarëve si shokët e klasës, shkollat ​​dhe komunitetet e tyre luajnë një rol të rëndësishëm në jetën e të rinjve.

Megjithëse faktorët socio-ekonomikë të shëndetit mendor kanë një rol gjatë gjithë jetës, fëmijët mund të bëhen rreziqe të drejtpërdrejta gjatë adoleshencës, duke rezultuar në një paketë mundësish në fushën e arsimit dhe punësimit.

            Pjesa 3

 

Te lidhim momentet kritike

Momentet e rëndësishme të zhvillimit janë të lidhura me sfida kritike në zhvillimin e fëmijës, duke përfshirë lidhjen, kaskadat e zhvillimit, rreziqet kumulative dhe përfshirjen biologjike.

 

Lidhja -Atashimi

Kur një fëmijë ndihet mjaft i sigurt dhe komod për të dalë dhe përjetuar botën, ai zhvillon lidhjen. Lidhja e fortë forcon aftësinë e fëmijës për të ndërtuar kureshtjen, menaxhimin e emocioneve dhe aftësitë e ndjeshmërisë. Sa herë që lidhja është pozitive, e përgjegjshme dhe simpatike, fëmija mëson një model për të krijuar një ndjenjë të vetvetes, identitetit dhe një bazë për marrëdhëniet e mëvonshme.

Fëmijët përfundojnë lidhjen e tyre me një kujdestar parësor midis 6 dhe 9 muajsh. Lidhja me një kujdestar nuk duhet të jetë e menjëhershme ose fizike në fëmijërinë e mesme. Lidhjet e sigurta me bashkë-moshatarët rikrijohen gjatë adoleshencës. Lidhja e një fëmije me prindërit e tij është vendimtare, edhe nëse më pas ai fillon të kërkojë pavarësi më të madhe.

 

Prindërimi tek prinderit adoleshentë shoqërohet shpesh me rreziqe, të tilla si varfëria dhe mungesa e kujdesit para lindjes dhe mbështetjes sociale. Shtatzënia në adoleshencë mund të ndikojë negativisht në zhvillimin e aftësive emocionale dhe njohëse të nevojshme për të krijuar një lidhje të shëndetshme me një të porsalindur. Kërkesat e lidhjes së të porsalindurit mund të bien ndesh me kërkesën në rritje të një prindi adoleshent për pavarësi.

 

Kaskadat e zhvillimit
Përvojat dhe mjediset pozitive dhe negative mund të ndikojnë në mënyrë drastike në zhvillimin e fëmijës nga foshnjëria deri në adoleshencë. Përvojat negative, nga ana tjetër (neglizhimi, abuzimi dhe stresi i vazhdueshëm i rëndë), rrisin ekspozimin ndaj rreziqeve shtesë që mund të shfaqen më vonë në jetë. Përvojat negative mund të kenë efekte afatgjata në zhvillimin kognitiv, shëndetin fizik dhe mendor, si dhe në performancën arsimore dhe në karrierë.

 

Rreziku kumulativ

Sa më i lartë të jetë numri i faktorëve të rrezikut ndaj të cilëve një fëmijë ekspozohet në fëmijërinë e hershme, aq më e mundshme eshte të zhvillohen probleme te shëndetit mendor në një fazë të mëvonshme. Grupet e rrezikut janë më të spikaturit tek fëmijët nga familjet me të ardhura të ulëta, pakicat etnike dhe emigrantët. Për shembull, një fëmijë që ka një mjedis toksik në shtëpi ndoshta do të përjetojë vështirësi në shkollë.

 

Përfshirja biologjike

Sipas hulumtimeve, stresi dhe trauma mund të ndikojnë në trurin e një fëmije dhe ta bëjnë atë më të prekshëm ndaj dëmtimit fizik dhe psikologjik. Ngjarjet dhe mjediset negative që ndryshojnë biologjinë ose zhvillimin e trurit mund të gërryejnë elasticitetin dhe të rrisin cenueshmërinë. Këto ndryshime mund të ndihmojnë ose kufizojnë stabilitetin përballë vështirësive.

Një studim ka treguar se fëmijët e birësuar nga jetimoret kanë ende nivele më të larta të kortizolit (një hormon i çliruar si përgjigje ndaj stresit) sesa fëmijët e tjerë gjashtë vjet pas birësimit. Studimi u krye mbi fëmijët rumunë që kishin jetuar në jetimore për më shumë se tetë muaj në vitin e tyre të parë të jetës.

 

Privimet e hershme: Një efekt i rrjedhës së jetës

Disa studime kanë gjetur një lidhje të rëndësishme midis sasise së kohës së kaluar në një institucion dhe shenjave të çrregullimeve të shëndetit mendor në moshën gjashtë vjeçare. Fëmijët që përballeshin me vështirësi kishin më shumë gjasa të kishin vështirësi në shkollë dhe në punë. Nga ana tjetër, ata që u birësuan nga familje me burime të mira dhe mbështetëse kishin më pak gjasa të zhvillonin probleme të shëndetit mendor.

 

Pjesa 4

 

Trauma dhe stresi: Si ndikojnë në shëndetin mendor të fëmijës?

Stresi dhe trauma janë faktorët kryesorë që përcaktojnë mësimin dhe zhvillimin e fëmijëve dhe shëndetin mendor të të rinjve. Kur ndodh stresi dhe trauma, ato paraqesin rrezik për shëndetin mendor. Megjithatë, ato mund të shkaktojnë përgjigje me efekte afatgjata biologjike dhe njohëse shëndetësore kur ato shfaqen herët në jetë.

Stresi toksik

Stresi është i nevojshëm për rritjen e shëndetshme të trurit dhe shëndetin mendor në doza të vogla, megjithatë, në nivele të konsiderueshme, është toksik. Ankthi shfaqet në shkallë të ndryshme gjatë jetës së një fëmije, nga barku i nënës deri në adoleshencë. Sipas Këshillit Kombëtar Shkencor për Fëmijën në Zhvillim, ekzistojnë tre lloje stresi: pozitiv, i tolerueshëm dhe toksik.

Stresi pozitiv është i moderuar, jetëshkurtër dhe një aspekt normal i jetës së përditshme. Ai aktivizohet kur një fëmijë merr imunizimin ose ndeshet me një kujdestar të ri.

Stresi i tolerueshëm është më i rëndë, por jetëshkurtër, duke i dhënë trurit kohë për t’u rikuperuar.

Stresi toksik është aktivizimi i mekanizmave të menaxhimit të stresit të një personi në një mënyrë të fuqishme, të shpeshtë ose të zgjatur. Stresi toksik tek fëmijët lind kur asnjë i rritur i kujdesshëm nuk është pranë për të ofruar siguri dhe rehati. Sipas hulumtimeve ekzistuese, stresi i nënës mund të ndikojë në përgjigjen e mëvonshme të stresit të fëmijës edhe gjatë periudhës prenatale. Në të kundërt, dëmtimi i shkaktuar nga stresi toksik mund të zgjasë gjatë gjithë jetës.

 

 

Përvoja të pafavorshme të fëmijërisë

Rreziqet që çojnë në stresin toksik në fëmijëri shpesh kategorizohen si përvoja të pafavorshme të fëmijërisë (ACE). ACE-të përkufizohen si burime të vazhdueshme, të shpeshta dhe intensive të stresit që fëmijët mund të vuajnë herët në jetë. Fjala ACE i referohet takimeve që ndodhin jashtë shtëpisë dhe kufijve të familjes.

OBSH i përkufizon gjerësisht ACE-të si “lloje të shumta abuzimi; neglizhencë; dhunë midis prindërve ose kujdestarëve”. Stresi toksik i shkaktuar nga ACE mund të dëmtojë shëndetin fizik dhe mendor, zhvillimin social dhe suksesin arsimor. ACE-të janë gjithashtu tragjikisht të shpeshta dhe dëmi rritet me akumulimin e tyre. Raportet tregojnë se më shumë se dy të tretat e popullsisë në Shtetet e Bashkuara kanë përjetuar të paktën një ACE në Shtetet e Bashkuara dhe një e katërta ka përjetuar tre ose më shumë.

Sipas hulumtimeve të kryera në Kamboxhia, Malavi dhe Nigeri, dhuna nga partneri intim tek fëmijët mund të rrisë rrezikun e problemeve të shëndetit mendor.

Fëmijët dhe të rinjtë mund të traumatizohen nga konflikti dhe paqëndrueshmëria sociale dhe politike. Ndërsa rolet në familje dhe komunitete ndryshojnë gjatë adoleshencës, trauma të reja mund të ndodhin në jetën e të rinjve, si martesa e të miturve, dhuna ndërpersonale, dhuna me bazë gjinore dhe dhuna nga partneri intim. Disa nga këto trauma shkaktohen nga një lidhje e drejtpërdrejtë me luftën ose dhunën, ndërsa shkatërrimi i familjeve dhe komuniteteve shkakton të tjera.

Një studim rasti në Kenia tregoi se që nga përhapja e pandemisë Covid-19, fëmijët ishin viktimë e abuzimeve si në familje, seksuale, neglizhencë dhe abuzim fizik. Linjat kombëtare të ndihmës për fëmijët, si Childline Kenya, trajtojnë shëndetin mendor dhe dhunën dhe kanë luajtur një rol të madh në ofrimin e ndihmës dhe mbrojtjes për fëmijët e viktimizuar nga abuzimi i vazhdueshëm, veçanërisht gjatë pandemisë Covid-19.

 

Summarized by Zinat Asadova

Revised by Olga Ruiz Pilato

Translated by Xhina Cekani from [Children and Mental Health: The Foundation]

Source: The State Of The Worl’s Children 2021, pages from 51 to 63

Gjendja e Fëmijëve në Botë: Hyrje

    1. Një kohë për Veprim

    Si rezultat i pandemisë Covid-19, bota ka dëshmuar një rritje të ndjeshme ndaj çështjeve të shëndetit mendor tek fëmijët dhe familjet e tyre. Pandemia theksoi se si ngjarjet në të gjithë botën mund të ndikojnë në botën brenda kokës sonë. Megjithatë, ofroi gjithashtu një mundësi për t’u rikthyer më mirë. Sipas raportit, komunitetit ndërkombëtar i është dhënë një shans historik për t’u angazhuar, per te komunikuar dhe ndërmarrë veprime për të promovuar, mbrojtur dhe per t’u kujdesur për shëndetin mendor të një brezi.

    1. Sfida e injoruar

    Çështjet e shëndetit mendor ende konsiderohen nga shumë liderë qeveritarë ndërkombëtarë si sfida të vogla. Në dritën e kësaj, qeveritë kanë financuar në mënyrë sistematike shëndetin mendor, por nuk kanë dashur të investojnë më shumë në këtë çështje. Në të vërtetë, studimet tregojnë se ekonomitë kombëtare përfitojnë nga shëndeti mendor pozitiv në mesin e popullatës së tyre. Për të ndjekur prosperitetin dhe mundësitë e barabarta, është e rëndësishme të njihet lidhja midis shëndetit dhe mirëqenies mendore me ate fizike, dhe rëndësia e shëndetit mendor në formësimin e rezultateve të jetës. Kjo e fundit u pranua në Objektivat e Zhvillimit të Qëndrueshëm (SDG).

    Qasja e neglizhuar ndaj kësaj çështjeje është shumë e kushtueshme për ekonomitë e komunitetit ndërkombëtar. Në të vërtetë, bota paguan afërsisht 387.2 miliardë dollarë në vit, sipas llogaritjeve për këtë raport nga David McDaid dhe Sara Evans-Lacko të Departamentit të Politikave Shëndetësore të Shkollës së Ekonomive dhe Shkencave Politike në Londër. Me fjalë të tjera, ekonomitë kombëtare humbasin një shumë të madhe prej 387.2 miliardë dollarë amerikanë në potencialin njerëzor pa kontribut.

  1. Intervista e “personit të shqetësimit”

Është e rëndësishme të dëgjohen përvojat, shqetësimet dhe idetë e fëmijëve dhe adoleshentëve kur bëhet fjalë për shëndetin mendor. UNICEF u bashkua me studiues nga Studimi Global i Hershëm i Adoleshentëve në Shkollën e Shëndetit Publik Johns Hopkins Bloomberg (JHU) për të organizuar diskutime në fokus grupe mbi shëndetin mendor dhe mirëqenien. Mbështetja për projektin erdhi nga Wellcome Trust. Nga shkurti deri në qershor 2021, partnerët lokalë lehtësuan diskutimet në fokus grupe për adoleshentët e moshës 10 deri në 14 dhe 15 deri në 19 vjeç në Belgjikë, Kili, Kinë, Republikën Demokratike të Kongos, Egjipt, Indonezi, Xhamajka, Jordani, Kenia, Malavi, Suedi, Zvicra dhe Shtetet e Bashkuara. Diskutimet ndoqën një udhëzues të zhvilluar nga UNICEF, JHU dhe partnerë lokalë. Nga këto diskutime, të dhënat cilësore u koduan duke përdorur një qasje të analizës tematike induktive dhe u rafinuan gjatë gjithë procesit të analizës së të dhënave.

  1. 4. Thirrje të padëgjuara

Në mbarë botën, sondazhet nxjerrin në pah se katër nga pesë njerëz në mbarë botën besojnë se askush nuk duhet të përballet vetë me sfidat e shëndetit mendor. Në vend të kësaj, një mesatare prej 83% e të rinjve (15- deri në 24 vjeç) ranë dakord se zgjidhja më e mirë është shkëmbimi i përvojave dhe kërkimi i mbështetjes. Sipas një sondazhi të kryer nga UNICEF dhe Gallup në 21 vende në gjysmën e parë të 2021 , një mesatare prej një në pesë të rinj (19%) raportoi se shpesh ndihej në depresion ose kishte pak interes për t’u angazhuar në aktivitete.

  1. Një kohë për Lidership

Në zemër të dështimit të shoqërive tona për t’iu përgjigjur nevojave të shëndetit mendor të fëmijëve, adoleshentëve dhe kujdestarëve është mungesa e udhëheqjes dhe e përkushtimit. Ne kemi nevojë për angazhim, veçanërisht përkushtim financiar, nga liderët globalë dhe kombëtarë dhe nga një gamë e gjerë palësh të interesuara që pasqyrojnë rolin e rëndësishëm të përcaktuesve socialë dhe të tjerë për të ndihmuar në formësimin mendor.

 

Translated by Xhina Cekani from: [The State of the World’s Children: The Introduction]

Covid – 19 Leads to Education Suffering in India

Education has been suffering across the world due to Covid-19. The pandemic has resulted in disruption to life as people knew it. In most countries, the pandemic has resulted in the closing of classrooms and the deprivation of face-to-face contact and teaching. This has had an especially devastating impact for countries in the developing world. In rural India where internet facilities are still sparse to non-existent, the impact has been particularly terrible for students who are in need for education. While speaking to Education Times, Umakant Kumar, a headmaster in Banka Uttar Pradesh state, named states:

 

“The academic level of students has gone down to ground zero due to the prolonged closure of schools. The slight improvement that the students showed prior to the emergence of pandemic has completely disappeared. The syllabus for various classes has also not been completed which further adds to the challenges faced by us. Little that students knew, has also gone amiss due to the long gap in studies caused by the pandemic. Now when schools have reopened, we are helping students to retune them to the schooling culture and also working on how to bridge the learning deficiencies. It would be a herculean task at hand for us to complete a year’s syllabus in just a month as we haven’t been able to teach anything due to the closure of schools.”

 

In Mahahrashtra state, Kashinath D Bhoir, principal of Maharashtra Military school in Murbad town of Thane district says “Students have suffered a lot due to the closure of schools since the last two years as they have forgotten to read and write. Their writing speed has also decreased to a great extent. In addition to this, due to online classes many studies have got addicted to playing games on their mobile phones which also adds up to the weakening of their academic base.”

 

The real-life issues faced by the students and the education system can also be seen from a numbers perspective to gain a better idea of where things truly stand in India.

 

 

A study by the Institute for South Asian Studies in October 2021 estimates that schools in India had been closed for 69 weeks, which is the largest among the major economies. As a result of this, 1.5 million schools were shut down and 247 million primary and secondary students have been out of school since the lockdown of March 2020. A well-known Belgian born Indian economist Jean Dreze notes that in India’s poorest state, Jharkhand, close to “35 per cent of the students in cities and 42 per cent of the students in villages could not read more than few letters.”

 

In another state, Andhra Pradesh, as of mid-July 2021, “60,000 dropouts were estimated and enrolment for Grade 1 was only at 25 per cent.”

 

Due to these problems, hard-earned gains that India made since the early 1990s in educating the population and thus bringing Indian talent to professions such as IT, BPO, financial services to the forefront may be lost in the long term. Between the 1950s and the 1980s, upward mobility had barely changed in India thus creating a situation in which income remained stagnant. The kind of jobs created before the 1990s also as a result remained poor.

 

The school closures due to the pandemic has led to “learning losses from prolonged school closures” that “could cost India more than U$400 billion (S$542.88 billion) in future earnings, and could also result in social problems, income inequality and a ceiling on upward mobility” notes the study.

 

It is thus imperative for India to revive economic growth and prioritize the education of students with the urgency it deserves so that another lost generation as from the 50s the 80s is avoided.

 

By Aniruddh Rajendran

 

References:

https://timesofindia.indiatimes.com/home/education/news/rural-school-students-pushed-far-behind-due-to-covid/articleshow/90013770.cms.

 

https://www.isas.nus.edu.sg/papers/education-during-the-covid-19-pandemic-in-india/.